Bedankt vv Almkerk

Bedankt vv Almkerk 

 

Ingekomen bericht van Vincent de Klerk en André Hoogink (trainers Almkerk 1) 

 

Beste sportvrienden, 

 

Vier jaar geleden begon ons avontuur bij Almkerk. Na gesprekken met de TC (Rutger Versteeg, Jeroen Kroonen Dave van der Westen) en een gesprek met de spelersgroep blijkt Vincent “de gelukkige”. Zoals Vincent zelf zegt: “waarschijnlijk bij gebrek aan beter werd ik uiteindelijk aangesteld als trainer van Almkerk 😉”.  

Vincent had niet veel wensen of eisen. Toch was er één ding dat hij heel graag wilde: samenwerken met André Hoogink, beter bekend als Ruud (naar de gelijkenis met Ruud van Nistelrooij). We zijn blij dat deze wens is ingevuld.  

Het trainerschap bracht ons plezier, geluk en soms ook pijn en verdriet. We zagen veel van Nederland, denk aan uitwedstrijden in o.a. Doetinchem, Wateringen en Brunssum. Hieronder blikken we terug op de afgelopen jaren. 

 

Sportieve ontwikkeling 

 

Op het moment van onze aanstelling stond Almkerk op de laatste plaats met heel weinig punten. Het was dan ook de vraag of we aan de slag zouden gaan wij een eersteklasser of een tweedeklasser. Uiteindelijk wist de ploeg zich, vechtend en strijdend, alsnog te handhaven in de eerste klasse. Wij mochten aan de slag bij een eersteklasser! 

 

Daarna begon onze eerste voorbereiding met Almkerk en al snel werd duidelijk dat het een zwaar seizoen zou worden. Door een versterkte degradatieregeling zouden namelijk de onderste zes ploegen degraderen.We begonnen het seizoen echter uitstekend. De eerste grappen werden al snel gemaakt, want in de eerste vier wedstrijden hadden we al meer punten behaald dan Almkerk het seizoen daarvoor in de eerste veertien wedstrijden had verzameld. 

Gaandeweg het seizoen werd de ploeg steeds beter. Helaas maakten we ook een dieptepunt mee. De thuiswedstrijd tegen DTS Ede zullen we nooit vergeten. Er is al veel over gezegd en geschreven, het ongeluk van Toon van Drunen. Het was hierbij de vraag of Toon zou overleven en zoja “hoe hij eruit zou komen”. De manier waarop we toen het gemeenschapsgevoel inAlmkerk hebben beleefd, is met geen woorden te beschrijven. Spelers, stafleden, mensen van de club en supporters: velen hebben toen hun steentje bijgedragen. De ploeg en vele anderen vonden steun bij elkaar. Dat alles heeft op ons een diepe indruk gemaakt. Toon maakt het inmiddels goed, voetbalt weer en we zijn elke weer blij om midden in het leven te zien staan. 

Hoe moeilijk het soms ook was, het seizoen ging verder. Uiteindelijk eindigden we keurig in de middenmoot.  

 

In het tweede jaar wilden we het graag beter doen dan het seizoen ervoor. Er volgden prachtige wedstrijden tegen onder andere RBC en LRC. Uiteindelijk behaalden we een keurige derde plaats. In de nacompetitie werden we snel uitgeschakeld, maar al met al was het een geweldig jaar. Zeker ook dankzij een trainingskamp om nooit te vergeten. Waar er voorheen wellicht enige afstand(elijkheid) bestond tussen het eerste en tweede elftal, groeiden daar in Benidorm de teams naar elkaar toe. Een positief gegeven waar nu nog de vruchten (lees: een betere samenwerking tussen eerste en tweede elftal) van worden geplukt. 

 

In het derde jaar wilden we nog een stap verder gaan. Ons doel was om beter te presteren dan het jaar ervoor, wat zou betekenen dat we in de top twee moesten eindigen. We hebben lang, heel lang meegedaan om de eerste plaats, maar eindigden uiteindelijk als tweede. Een geweldige prestatie. In de nacompetitie haalden we zelfs de finale, waarin we maar nipt verloren van Mierlo-Hout. Daarnaast wist de ploeg de kwartfinale van de beker te bereiken. 

 

Ook dit seizoen, ons vierde en laatste seizoen, hebben we weer als geweldig mogen beleven. We behaalden een periodetitel in “West”, de zware Rotterdamse afdeling. Daarnaast bereikten we opnieuw de kwartfinale van de beker. Mogelijk wordt Almkerk “de lucky loser” en zou dat plaatsing betekenen voor de landelijke KNVB-beker. Almkerk zou in dat geval mogen dromen van een bezoek van Feyenoord, Ajax, PSV of misschien wel NAC. We zijn in afwachting van de bevestiging hiervan. 

Ook dit seizoen kende de club en de spelersgroep zware momenten vanwege het ziekteproces en het uiteindelijke overlijden van Dave van der Westen. De thuiswedstrijd tegen Oranje Wit zullen we nooit vergeten. Die dag zal voor altijd speciaal blijven: een dag die volledig in het teken stond als eerbetoon aan Dave. Dat we die wedstrijd in de laatste minuut alsnog wonnen, maakte het een prachtige ontknoping van een emotionele, maar bijzondere dag. Voor iedere training en wedstrijd kijken de spelers van Almkerk 1 nog even naar de kleedkamerdeur (hierop is een foto-afdruk bevestigd van Dave). Dan weten we genoeg: wij gaan knallen! 

 

Resultaten 

De resultaten in cijfers: Almkerk heeft in de afgelopen vier jaar 125 officiële wedstrijden gespeeld in de competitie en in de beker. Almkerk wint er hiervan 59, er worden er 34 gelijkgespeeld en 32 verloren. 

 

Kortom: Almkerk heeft zich in de afgelopen jaren ontwikkeld van een team dat ternauwernood zich handhaafde in de eersteklasse tot een ploeg die structureel in het linkerrijtje speelt (en drie achtereenvolgende seizoenen in de nacompetitie voor promotie heeft gespeeld); we zijn trots op deze ontwikkeling van het team. 

 

Enkele anekdotes, opmerkelijke gebeurtenissen 

 

Een willekeurige “wist-je-datjes” uit de afgelopen jaren. Ter inspiratie en vermaak. 

 

Wist je dat: 

• Scheidsrechters regelmatig te laat zijn geweest om wedstrijden van Almkerk 1 te leiden. Hun navigatie brengt ze dan namelijk eerst naar Almere..
   

• De mooiste goal in de afgelopen jaren een kanonskogel van Steven Molenschot was in de thuiswedstrijd tegen DTS uit Ede;
   

• Het gezelligste ontbijt voor de trainers heeft plaatsgevonden met Daan Koekoek om half zes ’s ochtends in een shoarmazaak;
   

• Het hele team een halve dag moest vrijnemen toen we op een doordeweekse woensdagavond moesten voetballen tegen Limburgia in Brunssum;
   

• De meest pijnlijke nederlaag de bekerwedstrijd tegen Dongen is geweest, een wedstrijd met grote belangen en veel arbitrale dwalingen (om het maar netjes te zeggen);
   

• Almkerk voor de uitwedstrijd tegen DAW Schaijk twee kaar naar Schaijk moest rijden. De eerste keer kon de wedstrijd niet doorgaan omdat de lat meer dan 20cm te laag was en dit euvel niet kon worden gefixt.
   

• We de aarde zijn rondgereden voor Almkerk. We reden 4 jaar, 40 weken per jaar, (minimaal) 3 keer per week (480 x 88 km = meer dan 40.000 km) 

 

Dankwoord 

Wij hebben Almkerk ervaren als een echte vereniging. De club brengt mensen bij elkaar. Op zijn of haar eigen manier zijn vele mensen ermee bezig. Het bestuur, de TC, de mensen achter de bar, de scheidsrechters, de materiaalmannen, de grasmaaiers, de koffiezetters, de webmaster, ieder draagt een steentje bij. 

 

Speciale dank aan Jeroen Kroon, dank voor je jarenlange assistentie. Ook richting de overige stafleden (John, Kees, Arno, Ruud): het was een genot om met jullie samen te werken. 

 

Tot slot willen we de supporters bedanken, die er week in, week uit waren. Dat werd en wordt enorm gewaardeerd door de ploeg. 

 

We zijn de ploeg ontzettend dankbaar voor de vier mooie jaren die we met de spelers hebben mogen meemaken. Er waren, zoals beschreven, een aantal dieptepunten, maar vooral ontzettend veel hoogtepunten. We zijn van de mannen, maar zeker ook van de club, gaan houden.  

 

We wensen alle spelers veel geluk bij Almkerk of op een ander gekozen pad. Het ga jullie goed! 

 

We willen iedereen bedanken voor vier fantastische jaren.  

 

Bedankt voor alles!